Styl skandynawski jest podejściem do projektowania wnętrz, które od początku opiera się na praktycznym porządkowaniu przestrzeni. Nie wprowadza rozwiązań, które mają tylko wyglądać, i nie zakłada używania dekoracji bez funkcji. Biel, drewno, naturalne tkaniny i światło to podstawowe elementy, które budują ten sposób myślenia o mieszkaniu.
Projektując wnętrza w tym stylu, bierze się pod uwagę to, jak się z nich korzysta na co dzień, co można uprościć i czego naprawdę potrzeba. Każdy materiał, kolor i detal ma swoje uzasadnienie – nie przez upodobanie do minimalizmu, ale przez chęć zapanowania nad chaosem, który łatwo wprowadza się przez nadmiar rzeczy.
W dalszej części tekstu omawiamy konkretne założenia projektowe dla poszczególnych pomieszczeń: salonu, kuchni, sypialni i łazienki. Znajdzies tam także informacje o kolorach, materiałach i użyciu tapet, które są zgodne z tą estetyką i nie zaburzają jej spójności.
Czym wyróżnia się styl skandynawski we wnętrzach?
Styl skandynawski wywodzi się z krajów północnej Europy, gdzie przez dużą część roku brakuje światła dziennego. Z tego powodu wnętrza urządza się tak, aby maksymalnie je rozjaśnić i nie przytłoczyć nadmiarem detali. Bazą są jasne kolory, proste formy i naturalne materiały, które dobrze się starzeją i nie dominują przestrzeni. W tym stylu unika się ciężkich faktur, kontrastów bez uzasadnienia i dekoracji, które mają wyłącznie wartość ozdobną.
Funkcja jest tu zawsze na pierwszym planie. Meble mają spełniać konkretne zadanie, a ich wygląd nie przeszkadza w użytkowaniu. Rzeczy przechowuje się w zamkniętych szafkach, ale nie po to, by ukryć bałagan, tylko po to, by go nie produkować. Porządek to nie efekt estetyczny, tylko logiczna konsekwencja ograniczenia przedmiotów do tych, które są potrzebne.
Drewno, len, wełna i szkło dominują nad tworzywami sztucznymi. Często stosuje się sklejkę, lite drewno lub płyty MDF fornirowane, ale tylko wtedy, gdy jakość wykonania nie wprowadza wizualnego chaosu. Gładkie, matowe powierzchnie wprowadzają spokój. Elementy z połyskiem pojawiają się rzadko, zazwyczaj w oświetleniu lub dodatkach, które mają za zadanie odbić światło i nadać wnętrzu głębi.
Styl skandynawski nie dąży do bycia minimalistycznym, ale nie toleruje zbędnych rzeczy. Przestrzeń ma służyć domownikom, a nie ich przytłaczać. Dlatego projektowanie w tym stylu zaczyna się od pytań: do czego ta przestrzeń ma służyć, jak się z niej korzysta, co można uprościć.
Jakie kolory dominują w stylu skandynawskim?
We wnętrzach urządzanych w stylu skandynawskim stosuje się jasną, naturalną bazę kolorystyczną, która wynika z klimatu północnej Europy i ograniczonego dostępu do światła dziennego przez wiele miesięcy w roku. Biel, odcienie złamanej bieli, jasne szarości oraz ciepłe beże tworzą tło, na którym opiera się cała aranżacja. W zestawieniu z jasnym drewnem pozwalają osiągnąć efekt przestronności i porządku bez poczucia surowości.
Aby wprowadzić głębię, w skandynawskich wnętrzach stosuje się spokojne kolory uzupełniające. Należą do nich:
- ciemna zieleń – działa dobrze w połączeniu z drewnem, lnem i matową czernią
- przygaszony granat – może pojawić się jako kolor ściany lub tekstyliów
- grafit – szczególnie w detalach metalowych, np. oprawach lamp lub uchwytach
- zgaszone błękity i pudrowe róże – stosowane w mniejszych dawkach, głównie w sypialniach i pokojach dziecięcych
W stylu skandynawskim nie używa się barw przypadkowych. Paleta jest spójna, ograniczona i przewidywalna, co ułatwia utrzymanie porządku wizualnego. Kolory nie mają dominować przestrzeni. Mają współpracować z materiałami, które w tym stylu grają pierwszoplanową rolę: drewnem, lnem, szkłem i wełną. Ściany i podłogi zazwyczaj pozostają jasne, natomiast mocniejsze odcienie wprowadza się za pomocą pojedynczych elementów – zasłon, narzut, tapicerowanych krzeseł, ram obrazów.
Jak urządzić salon w stylu skandynawskim?
Salon w stylu skandynawskim opiera się na prostocie, funkcjonalności i spójnej kompozycji materiałów. Ściany zazwyczaj są białe lub lekko złamane, bez mocnych kontrastów i bez efektów dekoracyjnych. Tło pozostaje neutralne, ponieważ to meble i dodatki mają organizować przestrzeń. Na podłodze stosuje się jasne drewno, wyraźnie wyczuwalne w strukturze – najlepiej w naturalnym wykończeniu lub matowym olejowaniu.
Sofa powinna być lekka wizualnie, z niskimi podłokietnikami, często na nóżkach. Tapicerka w odcieniach szarości, beżu lub jasnego grafitu dobrze współgra z drewnem i nie wprowadza nadmiaru. Obok sofy często pojawia się stolik kawowy z litego drewna lub fornirowanej sklejki, a na ścianie – jedna lub dwie grafiki w cienkich, czarnych ramach. Zamiast półek z bibelotami, stosuje się otwarte regały z uporządkowanymi strefami przechowywania albo prostą szafkę RTV bez uchwytów.
Oświetlenie w salonie skandynawskim składa się z kilku źródeł – najczęściej sufitowej lampy o dużym, prostym kloszu, lampy stojącej obok sofy i małego kinkietu lub lampy stołowej przy strefie do czytania. Ważne, żeby światło miało ciepłą barwę i było rozproszone.
W salonie mogą pojawić się tekstylia, ale w ograniczonej liczbie. Jasny dywan z naturalnym splotem, lniane zasłony i wełniany pled wystarczą, by ocieplić wnętrze. Elementy dekoracyjne – jeśli się pojawiają – to najczęściej świece, pojedyncze rośliny doniczkowe, ceramiczne misy lub wazony.
Jak powinna wyglądać kuchnia w stylu skandynawskim?
Kuchnia w stylu skandynawskim łączy funkcjonalność z prostą estetyką, bez nadmiaru detali i dekoracyjnych zabiegów. W tego typu aranżacjach stosuje się jasne fronty – białe, szare lub w odcieniach złamanej kości słoniowej. Gładkie powierzchnie bez frezów i ozdobnych uchwytów tworzą spójną, uporządkowaną zabudowę. Dolne szafki często mają systemy bezuchwytowe lub bardzo proste uchwyty krawędziowe w kolorze czarnym, stalowym lub mosiężnym.
Blaty wykonuje się najczęściej z drewna, laminatu drewnopodobnego lub kompozytu o surowym wyglądzie. Powierzchnia ma być matowa, odporna na codzienne użytkowanie i łatwa do utrzymania w czystości. Zestawienie jasnych frontów z ciepłym drewnem dobrze działa w kuchniach otwartych na salon – nie przyciąga uwagi, ale też nie sprawia wrażenia sterylności.
W zabudowie często występują otwarte półki, które przełamują rytm zamkniętych modułów i wprowadzają lżejszy akcent. Umieszcza się na nich szkło, ceramikę lub kosze z plecionki. Zabudowa górna powinna być dopasowana do wysokości pomieszczenia, bez wolnych przestrzeni pod sufitem – dzięki temu całość wygląda spójnie i schludnie.
W kuchniach skandynawskich stosuje się kilka typów oświetlenia. Nad blatem montuje się oświetlenie liniowe, często w postaci taśm LED. Przy stole lub wyspie zawiesza się prostą lampę wiszącą z metalowym lub papierowym kloszem. Światło ma być ciepłe, rozproszone i równomierne.
Jeśli w kuchni znajduje się okno, nie stosuje się firanek ani zasłon. Naturalne światło ma swobodnie wypełniać przestrzeń. Rośliny pojawiają się sporadycznie – częściej jako zioła w doniczkach niż dekoracyjne egzemplarze o dużych liściach.
Jak stworzyć sypialnię w stylu skandynawskim?
W sypialni urządzonej w stylu skandynawskim najważniejsze jest to, aby przestrzeń była spokojna i uporządkowana. Ściany pozostają jasne – najczęściej białe, szare albo w odcieniach przygaszonego beżu. Kolory nie konkurują ze światłem, tylko je podbijają. Przy jednej ze ścian można zastosować tapetę w delikatny wzór geometryczny lub roślinny, ale bez wyraźnego kontrastu. W sypialni nie stosuje się połyskujących powierzchni, faktur imitujących marmur ani wyraźnych podziałów kolorystycznych.
Łóżko powinno być drewniane lub tapicerowane w jednolitym kolorze, z prostą ramą i niskim zagłówkiem. W mniejszych pomieszczeniach sprawdzają się modele bez skrzyni, dzięki którym wnętrze wygląda na lżejsze. Materiały używane do tekstyliów to głównie len, bawełna, wełna oraz muślin. Na łóżku pojawia się jedna narzuta, kilka poduszek w neutralnych kolorach i jeden akcent – na przykład mięsisty pled w kolorze ciemnej zieleni, przygaszonego granatu albo karmelowego brązu.
Podłoga w sypialni skandynawskiej najczęściej jest wykonana z drewna – jasnego, szczotkowanego, matowego. Na niej można położyć tkany dywan bez wzoru lub o splocie typu jodełka. Przy oknie zawiesza się zasłony z naturalnego materiału, które nie blokują światła, ale rozpraszają je w ciągu dnia. Rolety dzień–noc, podwójne warstwy tkaniny i ciężkie zasłony z weluru są pomijane, ponieważ wprowadzają niepotrzebne podziały i kontrasty.
Meble w sypialni ogranicza się do minimum. Po obu stronach łóżka najczęściej znajdują się proste stoliki nocne, niskie komody lub półki ścienne. Lampy mają formę niewielkich kinkietów, lampek stołowych lub wiszących punktów świetlnych. Ważne, by były matowe i dawały ciepłe, punktowe światło.
Jak zaaranżować łazienkę w stylu skandynawskim?
Łazienka w stylu skandynawskim powinna być prosta, funkcjonalna i jasna. Kolorystyka ogranicza się do bieli, szarości, naturalnych odcieni drewna i czerni w detalach. Przestrzeń ma być przejrzysta i łatwa do utrzymania w czystości, dlatego rezygnuje się z nadmiaru dekoracji i trudnych w pielęgnacji powierzchni.
Na ścianach stosuje się płytki białe, prostokątne, często układane w cegiełkę, albo większe kafle w tonacji jasnoszarej. Do tego dochodzą dodatki z drewna lub materiałów drewnopodobnych, które wprowadzają ciepło i równoważą chłodne odcienie ceramiki. Na podłodze często pojawia się gres imitujący drewno lub beton. W niewielkich łazienkach lepiej zrezygnować z mozaiki i ciemnych wzorów – skracają optycznie przestrzeń.
Umywalkę montuje się na prostej szafce z matowym frontem, najlepiej bez uchwytów lub z frezowanymi krawędziami. Blat może być laminowany lub z konglomeratu. W aranżacjach skandynawskich nie stosuje się wysokiego połysku ani lustrzanych powierzchni. Lustro ma prostą ramę – czarną, drewnianą lub bez obramowania. Nad nim montuje się oprawę z rozproszonym, neutralnym światłem.
Prysznic zabudowuje się taflą szkła bez profili, z odpływem liniowym. Jeśli wanna, to wolnostojąca – ustawiona prostopadle do ściany lub we wnęce, ale bez obudowy z kafli. W obu przypadkach armatura powinna być matowa, w odcieniu czerni, szczotkowanego niklu albo stali.
Przechowywanie organizuje się w zamkniętych szafkach, bez otwartych półek z kosmetykami. Dzięki temu łazienka wygląda czysto i nie sprawia wrażenia zagraconej. Na wierzchu może znajdować się jedna misa z naturalnego kamienia, słoik z solą lub szczotki do ciała w drewnianej oprawie. Wszystkie dodatki powinny być wykonane z trwałych materiałów – plastiku się unika.
Czy tapety pasują do stylu skandynawskiego?
Najczęściej tapeta pojawia się na jednej ścianie – za łóżkiem w sypialni, za sofą w salonie albo w wąskim fragmencie korytarza. Zawsze musi współgrać z resztą materiałów i nie zakłócać spójności przestrzeni.
W tym stylu najlepiej sprawdzają się tapety w jasnych, stonowanych kolorach. Struktura może być matowa, lekko tekstylna lub z wyczuwalnym splotem. Wzory powinny być delikatne – geometryczne, roślinne albo inspirowane naturą. Do najczęściej wykorzystywanych należą:
- liście i gałązki – w odcieniach szarości, zieleni, piasku
- proste linie i symetryczne kształty – w układzie poziomym lub pionowym
- wzory przypominające tkaniny – w odcieniach bieli i beżu
Nie stosuje się tapet błyszczących, z mocnym kontrastem kolorystycznym ani z efektem 3D. Jeśli wzór jest wyrazisty, reszta ścian musi pozostać jednolita. Tapeta może podkreślać podział funkcjonalny wnętrza, ale nie może go komplikować wizualnie.
